Of gömün beni 90'lara da kurtulayım.

Ajda Pekkan'ın 45'likleri Paris'e çok yakışıyor.
Yaşayıp gidiyoruz öyle.

uzay

Şimdi sana "öyle şey"lerle gelmeyeyim desem
Sana gelecek başka şeylerim yok
Sana bir şeylerle gelinmesi de şart bir yandan
Sana ellerim boş gelmeye kalksam
Sonra
Sana o boş ellerle neler yapsam

bu da böyle

Birileri sigaralarımızı bozmuş o gece
İlk ellerindi, nereye gideceklerini bilirlerdi
Çok kritik bir konuşma bekliyordu bizi
Yerine ağladım
Bana bakamıyordun
İndirimden aldığımız mumlar tam verimle
Biz uyandığımızda gördük, en çok onlar istememiş terk etmeyi
Peçete nasıl emiyor parkedeki şarabı, dünyanın en ilginç ikinci manzarası
Yatağının odadaki konumu ve dikkatsiz sevişmeler arasındaki bağlantı
İkimizin bildiği tüm sırlar
Parmaklarımın arasından sıyrılıp
Güneşte patlıyor

Sükuneti bulamadım
Yağmurda dışarı çıktım
Beynimi zangır zangır titretmek için kafamı sırılsıklam ıslatıyordum
Birisi senin kalabalıkta kaybolduğunu söyledi
O zaman anlamamıştım
Şimdi de anlamış değilim

İçi geçmiş sandalyede oturup pembe tavşanlar içerken düşündüğün kişi ben miydim?

Ve herkes gitmişti
Sokağın aşağısına dikmiş gözlerini bakıyordun çünkü sinir krizi geçirmemeye çalışıyordun
Yağmur gibi değildi daha çok deniz gibiydi
Bu acıyı ben istemedim, kendiliğinden geldi
Fırtınayı seviyorum ama şimşekten hoşlanmıyorum
Tüm o sular çok çabuk ortaya çıkıyor, çok korkutucu

Ve herkes gitmişti
Sokağın aşağısına dikmiş gözlerimi bakıyordum çünkü sinir krizi geçirmemeye çalışıyordum

Sağlam altındım
Kavgadaydım
Mahvolmuş gibi görünenden geri dönüyordum
O kadar uzaktan geldiğini göremedim
Kafamı bir çevirdim ki, oradasın

Şimdi benimle dans etmek istemene çok şaşırdım
Tam da senin etrafında olmadığın bir hayatı yaşamaya alışıyordum
Şimdi benimle dans etmek istemene çok şaşırdım
Hep seni yerden çok yükseğe kaldırdığımı söylemişsindir

Sen beni görmedin ben parçalanıyordum
Ben beyaz kızlar parkının kalabalığında beyaz bir kızdım
Sen beni görmedin ben parçalanıyordum
Ben kalbi kırık bir insanın televizyon versiyonuydum

Dedin ki acısız olurdu karanlıkta bir iğne

O şarkıyı bu kadar sevip de bir yere, bir insana ait olamamak çok komik geliyor.

Hayattaki her şey komik.

Saçım da komik son günlerde.

Abim, 1,5 yaşındaki dünyanın en tatlı bebeği olan yeğenimin babası. 31 yaşında.
Bugün onlardaydık. Mutfağa gidip kendine bir çay koydu. Hmmmfffsss hmmmffsss koltuğa oturdu, saatine baktı, eline kumandayı aldı. İçeriye, eşine seslendi:
"Baby Tv kaçtaydı??"
Sanırım olası bir kuşak çatışmasının önüne geçmeye çalışıyor.......